Als een tang op een varken

We zeggen best gekke dingen op een dag. Persoonlijk heb ik het zelden door, maar als ik er echt over na ga denken…

Neem nou; een hart onder de riem steken. Dit spreekwoord gebruiken we om iemand te bemoedigen. Dit vinden we allemaal heel normaal. Maar, zie het eens voor je. Een hart onder de riem steken? Wie heeft dat ooit bedacht? Wie heeft bedacht dat wanneer je een hart onder iemands riem steekt, je die persoon bemoedigt? Waar komt die associatie vandaan? Het lijkt me ook een onpraktische handeling. Zie jij jezelf al een varkenshart vastpakken (dat alleen al) om vervolgens dat glibberige object onder een riem te steken. Mogen we dan aannemen dat de persoon tegen wie dit spreekwoord wordt gezegd de riem is en dat hij of zij een extra hart krijgt toegestopt? Of ja; gestoken? Ik ben er nog niet over uit.

Zelf ben ik altijd blij als ik iets onder de knie heb. Of kan ik beter zeggen; als ik iets geleerd heb. Misschien wel, want wat zou ik dan wel niet onder mijn knie moeten hebben? Ik vind ‘iets’ in dezen te veel vragen oproepen. Iets kan een willekeurig object zijn, bijvoorbeeld een bijzettafeltje. Een bijzettafeltje zou qua formaat wel onder mijn knie passen. Aan de ene kant is een bijzettafeltje verre van spannend. Waarom zou je in Godsnaam blij worden als je een bijzettafeltje onder je knie krijgt?

Je zult onderhand wel denken; deze blog slaat als een tang op een varken. Zeker na het bijzettafel-gedeelte. Wacht even, als een tang op een varken? Wederom had ik beter kunnen zeggen; het slaat nergens op, het is onzin! Dat was tenminste direct duidelijk geweest. Dan had ik geen tang en varken nodig gehad om dat te zeggen. Want ik zie op dit moment niet wat een logische associatie tussen een tang en varken én totale onzin is. Welke achterlijke gladiool heeft dat ooit bedacht? Het Utrechtse scheldwoord ‘achterlijke gladiool’ betekent ‘stommeling’, maar hoe zou dat dan ooit voor het eerst gezegd zijn? Zou een vader boos zijn geworden op zijn zoon en vlak voor hij ‘stommeling’ tegen hem wilde zeggen, naar een groepje gladiooltjes keek en dacht: “Je bent een achterlijke gladiool!” Zoiets moet het toch geweest zijn? Anders zie ik wederom geen associatie.

Laten we het er maar op houden, dat onze Nederlandse taal vol vreemde verrassingen zit. Je zult deze taal maar moeten leren, raak je toch in de war van al die varkens, harten en gladiooltjes. Een Engelsman zal denken dat hij een biologietekst leest, maar niets in minder waar. Welkom in Nederland!

Vond je het stom of leuk? Laat het weten!