Het Instagramkoppel; bioscoop

Het is alweer bijna een jaar geleden, het laatste bioscoopbezoek van Rich en Wes samen. Na een paar weken zeuren heeft Rich Wes uiteindelijk zover gekregen om weer eens samen naar de bioscoop te gaan. Rich heeft de laatste tijd wat minder opdrachten gekregen. Komkommertijd, noemt hij het zelf. Het enige voordeel is, dat Rich lekker op zijn gemak vanuit hun appartementje met tram negen richting Tuschinski kan reizen.

Het is half acht, als Rich voor de ingang van Tuschinski staat. Wes komt vanaf zijn werkplek, een paar straten verderop. Echter, Wes is er nog niet. Hij zou er ook om half acht zijn. Inmiddels is het twintig voor acht, de film begint om acht uur. Rich schrijft Wes een appje. ‘Waar ben je nou? Ik besta ook nog hè vriend…’. Na het appje te hebben verzonden opent hij ter tijdverdrijf Instagram. Hij maakt een selfie. We zien zijn gezicht; hij kijkt met grote puppyogen richting de camera. Verder trekt hij ook nog een pruillip om het vertederende effect te versterken. Ook zien we nog een paar lichtgevende letters van het woord; ‘Tuschinski’, want iedereen moet weten, dat áls de heren uitgaan, dat ze dan ook góéd uitgaan. ‘Waiting for my boyfriend…’, schijft hij bij zijn selfie. Hashtags als; love of my life, even uit, omdat het kan, Tuschinski én movie night, schudt onze Rich zomaar uit zijn mouw. Geplaatst!

Het is inmiddels al kwart voor acht. Nog steeds geen Wes te bekennen. Rich opent WhatsApp nog een keer. Verdomme, wel blauwe vinkjes! Rich begint zenuwachtig op en neer te lopen. Waar blijft hij nou? Als de klok op zijn smartphone toch echt zeven voor acht aangeeft, komt Rich als vanzelf in de ‘laat-maar-fase’. Laat maar, dit is de druppel, laat maar, dan kies ik toch ook gewoon voor mezelf, laat maar, ga je lekker met iemand anders naar de film, laat maar, ik ben het helemaal zat, laat maar, zoek maar een andere woonruimte, la…

Dan ziet Rich een rennende schim op hem af hollen. De schim ontpopt zich langzaam tot Wes. Ze geven elkaar een knuffel, Rich voelt zichzelf weer helemaal oké. Ze hebben nog vier minuten. Rich wil nadat ze de tickets hebben opgehaald meteen de zaal in. Wes wil liever eerst nog popcorn kopen. Hij heeft immers nog niet gegeten, dus dat moet Rich maar ‘accepteren’, verkondigt Wes. Als om één minuut over acht Rich en Wes de zaal binnenstormen, zien ze dat er enkel op de eerste rij nog plekken zijn. Ze nemen maar plaatst. Wes kijkt de volle anderhalf uur vrolijk én smakkend de film, terwijl Rich zichzelf irriteert aan dat vervelende geluid.

Als de avond bijna veranderd in de nacht staat er een nieuwe post op de Instagrampagina van Rich. ‘I found him’, sluitend met een rood hartje. Naast deze mooie woorden staat een foto van Rich die Wes een kus op zijn wang geeft. Wes heeft zijn mond geopend en kijkt ‘hemels’ uit zijn ogen. Hij beeldt intens geluk uit.

Wat er veranderd is tijdens deze movie night, blijft voor ons als kijker onbegrijpelijk…

 

Vond je het stom of leuk? Laat het weten!