Onze homohoofdstad

Oké, daar gaan we dan; iets schrijven over Pride Amsterdam met de daarbij horende hoofdrolspelers zónder beledigend of zelfs racistisch over te komen. Ik ga mijn best doen. In 2018 ben je natuurlijk al snel beledigend of racistisch. Ook al bedoel je het goed, bij iedere ‘misstap’ die je verbaal maakt, word je zwaar gestraft. Op dit moment hoop ik dat deze introductie niet te overtrokken, bijna ironisch, overkomt. Als ik heel eerlijk ben heb ik niet overdreven…

Lhbt-ers versus Lhbt-ers (lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen en transgenders)

Ja, zelfs onder de lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen én transgenders verschillen er meningen over Pride Amsterdam. De groep die dansend op een boot of vierend naast de gracht staan, dragen hun geaardheid maar wat graag uit. Hè, daar ga ik al. Je geaardheid uitdragen klinkt natuurlijk niet correct. Het klinkt zo provocerend. Aan de andere kant heeft Pride Amsterdam natuurlijk ook wel iets provocerends. Dit vindt in ieder geval de andere groep Lhbt-ers die tijdens deze week gewoon thuis zitten. Hun argument begrijp ik heel goed; ze willen niet geassocieerd worden met halfnaakte met veren versierde mensen, terwijl de feestvierende Lhbt-ers lang en breed verkondigen; we vieren de liefde! En wat is dan waar? Als je nagaat dat er ruim zeventig landen zijn waar homoseksualiteit verboden is met in sommige gevallen de doodstraf tot gevolg, dan zou je kunnen zeggen; laat ze lekker los gaan, in ons Nederland kan het in ieder geval. Of trek ik te snel conclusies?

Het verboden woord

Wanneer je denkt dat dit het enige is wat complex is aan de hele ‘regenboogwereld’, dan heb je het totaal mis. Wanneer je met een fanatieke Lhbt-er spreekt moet je goed op je woorden letten. Hier voel ik altijd wat interne jeuk opkomen. Ik erger me namelijk aan dit soort situaties. Een belangstellend persoon die de hele ‘regenboogwereld’ probeert te begrijpen gebruikt per ongeluk het woordje ‘travestiet’; het verboden woord! Je mag die benaming blijkbaar niet meer gebruiken. Het is nu ‘Drag Queen’. Travestiet kan dus echt niet meer. Vaak wordt deze boodschap op een vrij aanvallende manier gebracht en daar heb ik moeite mee. Door deze houding creëer je over het algemeen meer afstand tussen hetero’s of beginnende Lhbt-ers en de doorgewinterde Lhbt-ers. Ik vind het persoonlijk jammer dat wanneer ik met iemand in gesprek ben over homoseksualiteit, dat ze dan soms gereserveerder worden, bang dat ze iets verkeerds zeggen en mij dan zouden kwetsen. Volgens mij wordt deze ‘bange houding’ gecreëerd door een bepaalde groep Lhbt-ers die geheel met hun eigen motieven, hun ‘wereld’ extreem bewaken. Ben ik nu beledigend? Dat zou best eens kunnen.

Wat is nu waar?

Naar mijn idee zou niemand tegen Pride Amsterdam kunnen zijn. Of je er nu van houdt of niet, niemand wordt kwaad gedaan tijdens deze negen dagen. Er wordt enkel liefde gevierd. De vraag over hoe je de liefde viert en hoe dat dan weer overkomt op de rest, is een tweede. Wel ben ik van mening, dat de negen dagen per jaar waarbij de Lhbt-ers het voor het zeggen hebben in onze homohoofdstad, eigenlijk niet nodig zouden moeten zijn. Want hoe hard je ook de liefde viert, je viert indirect ook het ‘anders zijn’.  Is dat daadwerkelijk zo? Of worden alle Lhbt-ers tijdens deze dagen gewoon lekker in het zonnetje gezet, niet meer en niet minder? Ik denk dat het allebei waar is, uiteraard worden ze in het zonnetje gezet, maar de manier waarop; het negen dagen ‘de hoofdstad overnemen’, de extreme outfits tijdens de Canal Parade en de theatrale manier van feestvieren zorgt toch voor een provocerende bijsmaak.

Ik hoop dat ik niet al te beledigend en racistisch ben geweest. Dit heeft ook maar een homo geschreven die ‘het’ probeert te begrijpen.

 

1 thought on “Onze homohoofdstad

Vond je het stom of leuk? Laat het weten!